Orzeczenie TSUE z 3 października 2019 r. w sprawie Państwa Dziubak (C-260/18) rozbudziło nadzieje wielu frankowiczów na łatwiejsze dochodzenie ich praw w sądach. Co jednak z frankowiczami, którzy przegrali sądową batalię z bankami przed wydaniem przedmiotowego orzeczenia? Czy mają szanse na wznowienie zakończonych prawomocnie postępowań i rozpoznanie na nowo ich spraw?

 

Próbując odpowiedzieć na powyższe pytania w pierwszej kolejności należy wyjaśnić czym jest wznowienie postępowania. Skarga o wznowienie postępowania uregulowana została w art. 399-4161 Kodeksu postępowania cywilnego (dalej „k.p.c.”). Jest to szczególna instytucja postępowania cywilnego, umożliwiająca wzruszenie prawomocnego wyroku i zmierzającą do ponownego przeprowadzenia postępowania w sprawie.

Choć Kodeks postępowania cywilnego na razie nie przewiduje wprost jako podstawy wznowienia postępowania wyroku TSUE to warto rozważyć możliwość podjęcia próby wzruszenia niekorzystnego orzeczenia. Biorąc bowiem pod uwagę słuszną argumentację NSA wyrażoną w uchwale I FPS 1/17, orzecznictwo TSUE, zasadę równoważności prawa UE oraz wspomniany wcześniej art. 401¹ k.p.c. przewidujący możliwość wznowienia postępowania w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, ratyfikowaną umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, za dopuszczalne powinno zostać uznane wznowienie postępowania w oparciu o wyrok TSUE również w procedurze cywilnej.

Frankowicze, którzy chcieliby skorzystać z możliwości wzruszenia niekorzystnego dla nich prawomocnego orzeczenia poprzez złożenie skargi o wznowienie postępowania mają niewiele czasu. Termin na jej złożenie upływa 3 stycznia 2020 r. – trzy miesiące od ogłoszenia orzeczenia TSUE w sprawie C-260/18.

 

Źródło: https://serwisy.gazetaprawna.pl/